Post-traumatische stressstoornis: een state-of-the-art overzicht van de feiten en uitdagingen

Auteur: Richard A. Bryant

Originele titel: Post-traumatic stress disorder: a state-of-the-art review of evidence and challenges

Post-traumatische stressstoornis (PTSS) is misschien wel de meest voorkomende psychiatrische stoornis die ontstaat na blootstelling aan een traumatische gebeurtenis. Sinds de formele introductie in de DSM-III in 1980 is de kennis aanzienlijk gegroeid met betrekking tot de oorzaken, in stand houdende factoren en behandelingen. Ondanks dit toegenomen inzicht blijft de feitelijke definitie van de aandoening echter controversieel. De DSM-5 en ICD-11 definiëren de stoornis anders en weerspiegelen meningsverschillen in het veld over de vraag of het concept van PTSS een breed scala aan psychologische manifestaties moet omvatten die zich voordoen na een trauma of meer specifiek moeten zijn gericht op fenomenen van het trauma-geheugen. Deze controverse over het verduidelijken van het fenotype van PTSS heeft het vermogen beperkt om biomarkers en specifieke mechanismen van traumatische stress te identificeren. Dit overzicht biedt een actuele weergave van de huidige definities van PTSS, de bekende prevalentie en risicofactoren, de belangrijkste modellen om de stoornis te verklaren, en evidence-based behandelingen. Een belangrijke conclusie is dat, hoewel traumagerichte cognitieve gedragstherapie de best gevalideerde behandeling voor PTSS is, deze de afgelopen decennia is gestagneerd en dat slechts tweederde van de PTSS-patiënten adequaat op deze interventie reageert. Bovendien hebben de meeste mensen met PTSS geen toegang tot evidence-based behandeling, en deze situatie is zelfs slechter in landen met lage-en middeninkomens. Het identificeren van processen die deze belangrijke belemmeringen in de zorg voor mensen met PTSS kunnen overwinnen blijft een buitengewone uitdaging.

Dit artikel is gepubliceerd in World Psychiatry.

CategoryNieuws
© 2019 NTVP - All Rights Reserved