Lezing van internationaal trauma-expert professor Kathryn Magruder

Trauma vanuit klinisch en volksgezondheids-perspectief: kunnen we samenwerken? Over dit onderwerp gaf epidemiologe Kathryn Marley Magruder, Medical University of South Carolina, op 26 januari de aftrap van de 2017 lezingencyclus tijdens de Algemene Ledenvergadering te Utrecht. Magruder heeft een lange historie in het trauma-onderzoek met nadruk op de effecten van trauma en PTSS op gezondheid en kwaliteit van leven, in het bijzonder bij militairen en na rampen. Daarnaast is ze lid van de Board of Directors van de International Society for Traumatic Stress Studies, ISTSS, en Associate Editor van Journal of Traumatic Stress.
Hoewel trauma een wereldwijd probleem is en grote nadelige gevolgen heeft voor de volksgezondheid, heeft wetenschappelijk onderzoek zich tot nu toe vooral gericht op de klinische aspecten van trauma, zoals PTSS. In haar lezing wil Magruder de boodschap overbrengen dat we pas echt een verschil maken op traumagebied als clinici, epidemiologen en beleidsmakers de handen ineenslaan. De focus binnen onderzoek naar volksgezondheid (public health) is verschoven van preventie van infectieziekten naar chronische ziekten, waaronder ook psychische stoornissen. Als kader voor preventie wordt een sociaal-ecologisch model aangehouden , waarbij op vier niveaus (maatschappelijk, gemeenschaps-, relationeel en individueel) drie typen preventie kunnen worden ingezet: primaire (universele) preventie: het voorkómen van blootstelling; secundaire (selectieve) preventie: gericht op blootgestelde personen, nog vóór het vertonen van klachten; en tertiaire (geïndiceerde) preventie: bedoeld voor blootgestelde personen met klachten om hun (gezondheids-) uitkomst te beïnvloeden.

“Pas als professionals uit het klinische en public health veld de handen ineenslaan, kunnen we een verschil maken op trauma-gebied.”

Per niveau kan actie worden ondernomen gericht op preventie. Bij preventie van seksueel geweld of verkrachting kan dat bijvoorbeeld als volgt: op individueel niveau informatie verstrekken over het gevaar op seksueel geweld of verkrachting bij toename van alcoholgebruik; op relationeel niveau het aanbieden van educatieprogramma’s aan de jeugd over gezonde intieme relaties; op gemeenschapsniveau het verbeteren van de straatverlichting op parkeerterreinen; en op maatschappelijk niveau het oprichten van advies- en meldpunten voor bijv. huiselijk geweld en kindermishandeling. Voor elke combinatie van preventietype en populatieniveau is een bepaalde discipline het meest geschikt. Zo zijn de individuele en relationele niveaus bij het genoemde voorbeeld van primaire seksueel geweldpreventie meer volksgezondheidsaangelegenheden, terwijl deze niveaus bij secundaire en tertiaire preventie beter gediend worden door klinische hulpverlening, omdat het dan meer gaat om het voorkomen van (verergerende) klachten na blootstelling.

“Geestelijke gezondheid heeft binnen de public health nog steeds te kampen met stigma en discriminatie.”

foto-macgruder-alv-2017

Magruder roept trauma professionals op tot het gebruiken van een public health approach om de maatschappelijke impact van hun interventies te vergroten . Waar het traumaveld wordt gedomineerd door de psychologie, mijdt de algemene volksgezondheidsagenda het onderwerp geestelijke gezondheid vanwege stigmatisering en de overtuiging dat lichamelijke gezondheid belangrijker is. Wederzijdse betrokkenheid betekent het opnemen van trauma in de agenda voor volksgezondheid en, andersom, de algemene volksgezondheid includeren in activiteiten op klinisch gebied. Het betekent ook aandacht genereren voor de lacunes in onderzoek en de ontwikkeling en onderhoud van een globaal netwerk van trauma en volksgezondheid, het verbeteren van gelijkwaardige toegang tot effectieve en geïntegreerde zorgmogelijkheden en het verminderen van de stigmatisering en discriminatie die nog altijd aan geestelijke gezondheid kleven.

“Public health kan de impact van klinische interventies vergroten en omgekeerd juist leren om de geestelijke gezondheid als volwaardig te beschouwen.”

Magruder sluit haar overtuigende betoog af met persoonlijke foto’s van de maatschappelijke beweging in de Verenigde Staten voor gelijke genderrechten en tegen seksisme die vijf dagen eerder plaatsvond en die het belang van maatschappelijke betrokkenheid bij (preventie van) trauma onderstrepen.

© 2017 NTVP - All Rights Reserved