Beeldende therapie bij het verwerken van trauma’s

Mensen met een trauma houden beeldende therapie beter vol dan andere therapievormen. Dit bleek uit kleinschalig onderzoek onder vluchtelingen met het posttraumatisch-stresssyndroom (PTSS) door het samenwerkingsverband KenVak.

Het artikel Trauma-Focused Art Therapy in the Treatment of Posttraumatic Stress Disorder: A Pilot Study door auteurs: Karin Alice Schouten, Susan van Hooren, Jeroen W. Knipscheer, Rolf J. Kleber & Giel J.M. Hutschemaekers is gepubliceerd in het Journal of Trauma and Dissociation.

Het gaat om een onderzoek met negen vluchtelingen met PTSS, onder de paraplu van samenwerkingsverband KenVak en samenwerkingspartners Arq Psychotrauma Expert Groep, Radboud Universiteit Nijmegen en Open Universiteit.

Inzet van beeldende therapie

Bij beeldende therapie worden allerlei non-verbale middelen methodisch ingezet. Dat gebeurt via muziek, spel of drama, en in dit onderzoek met tekenen, schilderen en collages maken. In de onderzochte interventie doorloopt de cliënt in twaalf sessies drie fasen. In de stabilisatiefase werkt de therapeut met de cliënt aan stressreductie en een groter gevoel van controle over de situatie door positieve en negatieve herinneringen te verbeelden.

In de tweede, traumagerichte fase worden de items verder uitgewerkt. Praten over de afbeeldingen mag, maar hóeft niet. In de derde fase gaat het ten slotte om ‘betekenisverlening’: verleden, heden en toekomst worden opnieuw met behulp van beeldend werk in een context geplaatst.

Therapieacceptatie lijkt groter

Schouten werkt als beeldend therapeut met traumapatiënten bij Centrum ’45. Ze deed literatuuronderzoek en ontwikkelde de interventie die ze nu nauwkeurig heeft beschreven. De therapieacceptatie door deze patiënten lijkt groter dan bij andere traumatherapievormen, zoals EMDR en cognitieve gedragstherapie. Volgens de onderzoekers houdt driekwart van de cliënten deze therapie vol, terwijl meestal de helft afhaakt.

Taal schiet soms tekort, zeker bij traumabehandeling. Niet alleen kan het te zwaar zijn om trauma’s te verwoorden, voor sommige groepen is dit bijna niet mogelijk. Vluchtelingen lopen tegen een taalbarrière en cultuurverschillen aan. En ook voor kleine kinderen, mensen met een verstandelijke beperking of dementie kan ‘praten’ een drempel zijn.

Lees de publicatie in het Journal of Trauma & Dissociation.
Bron: Open Universiteit

CategoryNieuws
© 2019 NTVP - All Rights Reserved